رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم

مجموعه: سلامت معلولین تعداد بازدید: 18
رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم

رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم

 

رفتار با معلولین:

یک فرد معلول ، کسی هست که اختلالات روانی و یا جسمانی دارد که به طور قابل ملاحظه‌ای یکی از فعالیت‌های مهم زندگی‌اش را محدود می کند. اگر می‌خواهید به افراد معلول و ناتوان کمک کنید ، راه و روش‌های گوناگونی وجود دارد که می‌توانید از آن ها استفاده کنید. ابتدا یاد بگیرید که چگونه با این افراد ، به طور موثر رابطه برقرار کنید. همچنین می‌توانید به عنوان یک داوطلب به آن‌ها خدمت کنید.

چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم:

۱-اجازه ندهید ترس و تردید مانع ارتباط شما با فرد دارای معلولیت گردد!

ترس از ناآگاهی و کمبود دانش لازم جهت برخورد در ملاقات با فرد معلول باعث ایجاد اضطراب می شود.
یادمان باشد: فرد دارای معلولیت، دارای احساس است. بنابراین همان طور با او رفتار کنیم که دوست داریم با خودمان رفتار شود.
سعی کنید همیشه معلولیت فرد را نبینید. چنانچه فردی غیر طبیعی و متفاوت رفتار می کند، شما در برخورد، خودتان باشید و اجازه دهید منطق و دوستی موانع احتمالی را از میان بردارند.

۲- اصول اولیه ی شیوه ی رفتار

۱٫ از پرسش سؤالات شخصی در مورد معلولیت فرد اجتناب کرده و اگر ضرورتی وجود دارد، محتاطانه و محترمانه سؤال مورد نظر را طرح نمایید. در صورتی که فرد تمایلی به پاسخگویی ندارد، به بحث در این ارتباط ادامه ندهید.
۲٫ توجه نمایید که فرد دارای معلولیت ممکن است برای انجام کار یا بیان مسأله ای نیاز به زمان بیشتری نسبت افراد غیر معلول داشته باشد.
۳٫ پیشنهاد کمک خود را مؤدبانه و صبورانه طرح نموده و تا زمان پذیرش آن توسط شخص صبر کنید. در مورد نحوه ی کمک حتماً به توضیحات فرد گوش کرده یا در صورت نیاز از او سؤال نمایید.
۴٫ هنگامی که درصدد برگزاری یک جلسه ، ملاقات و… هستید، امکاناتی که فرد دارای معلولیت نیاز دارد را فراهم کنید و چنانچه در این زمینه مانعی وجود دارد که قابل رفع نیست پیش از آمدن فرد، به او اطلاع دهید.
۵٫ به حق استفاده ی افراد دارای معلولیت از محل پارک ویژه ی ماشین، احترام بگذارید.

۳-نوشتن یا سخن گفتن در مورد معلولیت…

۱٫ فقط به هنگام ضرورت و در جای مناسب به معلولیت فرد، رجوع نمایید.
۲٫ در سخن گفتن از ادبیاتی استفاده نمایید که به شخص، جدا از نوع معلولیت او اشاره کند. (مثلاً بهتر است بجای “معلول” از عبارت “فرد دارای معلولیت” استفاده کنیم.)
۳٫ واژگان زیر نباید در بافت مربوط به معلولیت به کار روند زیرا مفهوم منفی داشته و موجب القای حس ناتوانی به فرد می گردند:
علیل، محدود به ویلچر، ناقص، ناتوان، سالم، قربانی، فلج، رنجور از، بیمار
۴٫ از واژگانی که نشان دهنده ی خاص بودن افراطی، شجاعت بی نهایت و یا اَبر انسان بودن افراد دارای معلولیت هستند، پرهیز کنید.

۴-اغلب معلولان به وضعيت خود عادت کرده اند؛

برخي از معلوليت ها مادرزادي است و برخي به علت تصادف، بيماري و … ايجاد مي شود. افراد دچار هر نوع معلوليتي که باشند، ياد مي گيرند چگونه با آن کنار بيايند. اغلب آن ها در انجام دادن کارهاي روزمره مستقل هستند و به کمک ديگران نياز چنداني ندارند.

البته افرادي که بر اثر تصادف معلول مي شوند نسبت به افرادي که معلوليت مادرزادي دارند، به کمک بيشتري نياز پيدا مي کنند. از اين که از يک فرد معلول بخواهيد کاري انجام دهد، بيم نداشته باشيد، مگر اين که کاري باشد که از توانايي او خارج باشد.

۵-خود را به جاي او بگذاريد؛

براي چند لحظه خودتان را جاي او بگذاريد؛ در اين شرايط دوست داريد بقيه چه رفتاري با شما داشته باشند؟ با اين افراد همانند افراد ديگر سخن بگوييد. در محل کار يا کلاس با آغوش باز از آن ها استقبال کنيد. به آن ها خيره نشويد. در برابر آن ها فخرفروشي نکنيد و درباره معلوليت آن ها کنجکاوي نکنيد؛ دانستن مشکل آن ها مهم نيست؛ مهم اين است که با آن ها برخورد و رفتار عادي و مناسبي داشته باشيد.

۶-در صورت نياز، درباره معلوليتشان سوال کنيد؛

اگر آگاهي پيدا کردن درباره معلوليت يک فرد، وضعيت را بهتر مي کند، مي توانيد سوال هاي لازم را بپرسيد. به احتمال زياد، درباره اين موضوع هزاران بار از آن ها سوال شده است. در صورتي که اين مشکل به علت حادثه تلخي رخ داده باشد، امکان دارد نخواهند درباره آن صحبت کنند.

۷-واژگان صحیح رو یاد بگیر.

مراقب باش که هنگام صحبت کردن با افراد معلول از عبار‌ت‌ها و واژگان درستی استفاده کنی. برخی از واژه‌های معمولی که در صحبت با مردم عادی استفاده می‌کنی ، الان و هنگام صحبت کردن با افراد معلول ، نادرست و بی‌ادبی به حساب,,, می‌آید. اولین قدم در کمک کردن به افراد معلول ، اینه که یاد بگیری از کلمات درستی استفاده کنی.

-هنگام صحبت با افراد معلول ، مودبانه‌تر اینه که شخصیت اون ها رو به جای معلولیتش در نظر داشته باشی. برای مثال نگو “معلول ذهنی” بلکه به جاش از عبارت ” شخصی که ناتوانایی ذهنی دارد ، استفاده کن.” نگو ” همونی که رو ویلچر میشینه” . اونا را با اسم های دیگه ای در ذهنت داشته باش.( مثل افراد عادی)یا وقتی که داشتی در مورد استفاده از ویلچر صحبت می‌کردی ، بگو ” کسی که از ویلچر استفاده می‌کند. در نظر داشته باش که استثنا‌های قابل ملاحظه اندکی در این مورد وجود دارد. مثلا افراد ناشنوا یا مبتلا به اوتیسم ، ترجیح می‌دهند با همین القاب صدا زده شوند.
-بعضی کلمات و واژگان هستند که در گذشته ، مودبانه و صحیح بودند ، ولی الان از رده خارج و اذیت‌کننده به شمار می‌روند. برای مثال واژگان “لال” و “گنگ” ، در گذشته استفاده می‌شد ولی امروزه ، کلمات ” غیر‌شفاهی ” و ” غیر‌سخنگو” استفاده می‌شود.
-امروزه کلماتی مثل ” معیوب روانی ” بسیار گستاخ و غیر‌مودبانه به شمار می‌رود.گفتن این که شخصی که از نظر فکری و عقلانی و شناختی دارای نقص و معلولیت است ، بهتر به شمار می‌رود. کلمه‌ی “معیوب روانی ” در گذشته البته معمول بوده است و مردم استفاده می‌کرده‌اند.

۸-به صورت مستقیم رابطه‌ی کلامی برقرار کنید.

بعضی مواقع ، افراد معلول در فعالیت های روزانه ، توسط پرستاران ، دوستان و… مورد حمایت و کمک قرار می‌گیرند. خیلی مهمه که موقع کمک به این افراد به طور مستقیم با اونا حرف بزنید. در این مواقع با کس دیگری مکالمه نکنید.

-به اونا به دید یه فرد و شخصیت نگاه کنید ، نه این که به عنوان کسی که دارید بهش کمک می‌کنید. وقتی هم که با یه شخصی که توانایی حرف زدن نداره سر وکار داشتید و بهش کمک می‌کردید ، سعی کنید که مرتب بهش نگاه کنید ، نه این که با یه نفر دیگه صحبت کرده و اصلا بهش نگاه نکنید.
-وقتی که با یه نفر که روی ویلچر نشسته ، صحبت می‌کنید ، بشینید تا این که اونا برای صحبت با شما مجبور نشن ، گردنشون رو بالا بگیرند. البته این کار رو نباید همون طوری که برای بچه‌ها انجام می دید ، برای اونا هم انجام بدید.

۹- شیوه ی برخورد با افرادی که دارای اختلالات یادگیری یا کم توانی ذهنی می باشند.

۱٫ ساده ارتباط برقرار کرده و عبارات یا سؤال خود را به روشنی بیان نمایید.
۲٫ هنگامی که فرد به شما پاسخ می دهد، تمرکز و توجه داشته باشید.
۳٫ به شخص فرصت دهید تا آنچه را در ذهن دارد، بیان کرده یا نشان دهد.

۱۰- شیوه ی برخورد با افردای که از صندلی چرخ دار استفاده می کنند.

۱٫ صندلی چرخ دار را تا زمانی که فرد، خودش نخواسته نگه ندارید یا هل ندهید. صندلی چرخ دار بخشی از فضای شخصی صاحب آن محسوب می شود.
۲٫ برای صحبت کردن با شخصی که روی صندلی چرخ دار است مقابل چشمان فرد، نشسته یا بر روی زانوانتان قرار بگیرید.
۳٫ پیش از اینکه شخص به محل دیدار با شما برسد، برای سهولت حرکت صندلی چرخ دار، مبلمان یا صندلی ها را جابه جا کنید.
۴٫ شخص را در مورد محل قرار گرفتن توالت، تلفن و آبخوری ویژه ی معلولین راهنمایی کنید.
۵٫ هنگامی که فرد دارای صندلی چرخ دار را در مسیری راهنمایی می کنید، مسائلی چون فاصله، شرایط آب و هوا و موانع فیزیکی (حصارها، پله ها، برآمدگی های شیب دار و…) را در نظر بگیرید.

۱۱- شیوه ی صحبت با افرادی که دارای ناشنوایی یا کم شنوایی هستند.

۱٫ به فرد اجازه دهید تا خودش چگونگی و نوع برقراری ارتباط اعم از استفاده از لب خوانی، زبان اشاره و یا کاربرد نوشتار را تعیین کند.
۲٫ حتی در مواقعی که رابط ناشنوایان حاضر است، خطاب به فرد ناشنوا صحبت کنید.
۳٫ چنانچه شخص قادر به لب خوانی ست به روشنی و با سرعتی متوسط ، مستقیماً با او سخن بگویید.
۴٫ در ارتباط با برخی از افراد دارای اختلال شنوایی بهتر است از جملات ساده تر، حرکات چهره و زبان ایما و اشاره ی بدن استفاده نماییم.

۱۲-سن و معلوليت به هم ربط ندارد؛

درست است که با بالا رفتن سن، قدرت شنوايي، ديد و حرکت فرد تحت تأثير قرار مي گيرد اما معلوليت مربوط به سن نيست و بسياري از جوانان نيز دچار اين مشکل مي شوند.

۱۳-برقراري ارتباط مناسب؛

با افرادي که دچار ناتواني جسمي هستند، مانند کودک رفتار نکنيد، با صداي بلندتر سخن نگوييد و … با اين کار به آن ها القا مي کنيد که توانايي لازم را براي انجام کارهايشان ندارند. همچنين هنگام صحبت کردن با آن ها به هيچ وجه از کلمات تحقيرآميز استفاده نکنيد.

۱۴-مستقيم با خود فرد صحبت کنيد نه با پرستار او؛

يکي از کارهاي ناراحت کننده، اهميت ندادن به شخص معلول و صحبت نکردن مستقيم با وي است. اگر فرد روي صندلي چرخدار باشد، سعي کنيد در حالي که نشسته ايد و هم سطح او قرار داريد، با وي سخن بگوييد.

۱۵-به فرد معلول احترام بگذاريد؛

شايد لم دادن روي صندلي چرخدار برايتان جالب باشد اما اين حرکت براي فردي که روي آن صندلي مي نشيند ناراحت کننده است. اين امر شامل تمامي وسايلي مي شود که اين افراد در زندگي روزمره شان از آن استفاده مي کنند.

۱۶-صبور باشيد و در صورت نياز سوال کنيد؛

صحبت کردن فردي که دچار مشکل گفتاري است، شايد وقت گير باشد اما بايد بگذاريد با آرامش حرف خود را بزند. اگر متوجه حرف او نشديد، با احترام کامل سوال کنيد.

۱۷-در راه آن ها قرار نگيريد؛

براي فردي که روي ويلچر نشسته است، راه را باز کنيد و از جلوي فرد نابينا کنار برويد و در صورتي که واقعا نياز به کمک داشت، با احترام کامل از وي اجازه بگيريد و به وي کمک کنيد.

۱۸-قبل از کمک کردن از فرد معلول بپرسید که آیا کمک نیاز داره یا نه.

وقتی که یه فرد معلولی رو دیدید که داره تلاش می‌کنه کاری رو انجام بده، سریع واسه ی کمک کردن وسط کارش نپرید. اینجوری ممکنه به جای خوبی ، در حق او بدی کنید. همیشه قبل از کمک کردن از طرف مقابل بپرسید که آیا نیاز به کمک داره یا نه.

۱-بعضی اوقات ممکنه فکر کنیم فرد معلول در انجام کاری ، دچار مشکله ولی در حقیقت اینطور نباشه. ممکنه که کار اونا طول بکشه و این به این معنی نیست که نیاز به کمک دارن. اگر فکر کردید که به کمک نیاز دارن ، اول بپرسید.
۲-اگه یه فرد معلولی رو دیدید که داره تقلا می‌کنه به صورت ساده ازش بپرسید که ” آیا به کمک نیاز دارید؟” . نباید کلمه‌ای بیشتر از این بگید.
-اگر کسی درخواست کمک شما رو رد کنه ، برای کمک کردن بهش اصرار نکنید. به کار خود بپردازید. اونا بهتر از شما میدونن که آیا به کمک نیاز دارن یا نه. و اصرار کردن یه جورایی بی‌احترامی محسوب میشه.
-به اونا توصیه‌های پزشکی نکنید به ویژه اگه دکتر نیستید. مثلا وقتی که به یه نفر که درد مزمن داره ، ورزش یوگا رو پیشنهاد می‌کنید ، ممکنه کمک کننده باشه ولی اینو بدونید که حتما دکترش قبل از شما اینو بهش توصیه کرده.

۱۹-طرز رفتار و طرز صحبت کردنتون ، احترام آمیز باشه.

وقتی که با یه فرد معلول معاشرت می‌کنید ، سعی کنید طرز حرف زدن و حرکاتتون احترام آمیز باشه.

۱-وقتی که به یه فرد معلول معرفی می شوید ، حتما باهاش دست بدید. حتی یه نفر که از دستش نمیتونه استفاده کنه می تونه تو این موقعیت از دست دادن خودداری کنه. این خودش می‌تونه یه جورایی از حسن نیت شما خبر بده.
۲-با تن معمولی صدا باهاشون صحبت کنید. بعضی‌ها فکر می‌کنند که باید آرام تر و یا بلند تر ، با این افراد صحبت کنن به ویژه وقتی با یکی که مشکل شنوایی داره صحبت می‌کنن . اما این یه جورایی گستاخی و بی احترامی محسوب میشه. همیشه با صدای معمولی خودتون صحبت کنید.
۳-همیشه کارایی بکنید که ارتباط برقرار کردن رو ساده‌تر کنه ،برای مثال وقتی که با یه نفر که مشکل شنوایی داره صحبت می کنید ، مستقیما بهش نگاه کنید و اطمینان حاصل کنید که اون هم داره به شما نگاه می‌کنه تا بتونه از رو حرکت لب‌های شما متوجه بشه که چی میگید. نشستن برای این که با یه فرد روی ویلچر ، ارتباط چشمی برقرار کنید ، می‌تونه حرکت خوبی باشه. وقتی یه نفر که لکنت‌زبان داره باهاتون صحبت کرد و شما متوجه نشدید چی می‌گه . می‌تونید به صورت مودبانه ازش بخواهید که حرفش رو تکرار کنه.
۴-در هر مکالمه‌ای خودتون باشید.وقتی یه عبارت معمول مثل بعدا می‌بینمت برای یه فرد دارای مشکل بینایی استفاده کردید سریع ازش معذرت خواهی نکنید چون اون فرد می‌دونه که این یه اصطلاحه و قصد بی‌احترامی نداره.

۲۰سوال‌های مرتبط بپرسید.

بعضی مواقع ، مردم به صورت غیر عمدی ، موجب رنجش افراد معلول میشن . با پرسیدن بعضی سوال ها. هنگام صحبت با این افراد خودتون باشید . و اگه سوالی داشتید در موقعیت مناسب ازشون بپرسید.

-بسیاری از افراد معلول ، ترجیح می‌دن که شما سوالاتتون رو به صورت مودب ازشون بپرسید . برای مثال ، ایرادی نداره از فردی که عیب شنوایی داره ، بپرسید که آیا می‌تونه حرکات لبخونی شما رو بخونه یا نه. برای مثال وقتی با یه فردی که رو ویلچره ، از یه جایی می‌گذرید ، ازش بپرسید که جایگاه مخصوص ویلچرا کجاست ، هیچ اشکالی نداره.
-مردم ، بعضی وقتا ، جوری نمیخوان در مورد معلولیت افراد صحبت کنن که بیشتر باعث توجه بیشتر روی همون موضوع معلولیت اونها میشن. سعی کنید این جور سوال‌ها رو در موقعیت و زمان مناسب خودش، اگه براتون پیش اومده بود ، بپرسید.

رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم

رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم

رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم

 

 

 

شیوه ی رفتار با نابینایان /شیوه ی برخورد با افراد نابینا/ با نابینایان گردشگر چگونه رفتار کنیم

 

مطالب مرتبط

نظر شما !!!

نظر شما برای “رفتار با معلولین / چگونه با یک فرد دارای معلولیت رفتار کنیم”



قالب تفریحی